De beste shake is een mix van denken, voelen en doen


Wat denk je?
Wist jij dat we dagelijks zo’n zestig- tot tachtigduizend gedachten hebben: iedere dikke seconde een nieuwe? Ik schrok toen ik het voor het eerst hoorde. Bij iedere hartslag een gedachte! Met al die gedachten ondertitelen we ons leven. Leveren we commentaar op alles wat we zien, horen en voelen. Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar omdat ik zo vertrouwd ben met mijn commentator slik ik zijn verhalen voor zoete koek. Ik ben nou eenmaal mijn eigen verslaggever. Meestal gaat dat goed, maar regelmatig wordt ik door hem ook op het verkeerde been gezet. Punt van aandacht! Nog zo’n feit: gemiddeld acht tot twaalf keer per dag ervaar ik echte stress. Net als jij. Wetenschappers hebben dat officieel geteld (mocht je het niet geloven). Stress is een teken dat iets niet gaat zoals je dat graag zou willen. Mijn verwachtingen (of beter nog: behoeften) komen niet uit. Opletten geblazen, dus.

 

Wat voel je?
Mijn lijf heeft ’t als eerste door. Eerst voel ik het, ik ben dus gewaarschuwd. Daarna komen die gedachten weer. Niet de fijnste, doorgaans. Ik maak er een verhaal van en geloof het natuurlijk weer zelf. In bedrijven gaat het niet anders. Hoe het gaat met je klanten en met je bedrijf is voelbaar. Onderhuids, zacht soms, maar niet mis te verstaan. Soms hoorbaar, maar vaak op de achtergrond, spreekt een stem. Waar zit het gevaar? Doen ‘ze’ wel wat ik wil? Wordt er naar me geluisterd, vinden ze me nog leuk, gaat het goed met m’n omzet? Houd ik het vol, val ik niet door de mand, hoe laad ik me op voor die vergadering? En zo gaat dat maar door.


Spitsuur onder mijn schedeldak.
Soms lacht het leven je toe en lijkt alles als vanzelf te gaan. Wind mee, moeiteloos, zonder inspanning. Gek genoeg is die stem dan rustiger, milder, wijzer. Het voelt ook duidelijk anders. Zo zou je het altijd willen. Zou je dat bewust kunnen oproepen? En hoe moet je dat dan doen?

 

Wat doe je?
Een deel van die puzzel legde ik tijdens mijn studies rechten en bedrijfskunde. En in mijn dagelijkse werk en leven, natuurlijk. De kern? Iets kan wel kloppen, maar niet goed voelen. Of niet kloppen, maar juist wel weer goed voelen. Hoe zit dat nou met dat ongrijpbare voelen?

Wat hebben denken en voelen, juist ook op het werk, met elkaar te maken? Hoe kunnen ze elkaar versterken? Niemand minder dan Ted Troost liet me kennis maken met zijn vak, de haptonomie. Hij liet me het verband zien. Nou ja, voelen, eigenlijk. Na denken en voelen komt doen. De eerste stap zetten, bewegen, in actie komen. Wij werken nu een jaar of vijftien intensief samen. Hij moest lang geduld hebben, maar ik begin het door te krijgen. Eindelijk.

 

Samen aan de slag!
Mijn ontdekkingen deel ik graag met mijn klanten. Met coaching van teams en/of individuen, met gerichte trainingen en met advies. Werken zonder stress? Best een prettige gedachte. Of niet?

 

 

Lees ook verder op